De Tour van Londen

Sinds ik mij enkele weken geleden (na Kos) een fiets heb aangeschaft, heb ik zitten broeden op een plan om met de fiets naar het werk te sjeezen ("we waren over kaarten gebogen - 't was daar dat onze reis begon - een stippellijn naar regenbogen - een meetlat naar de rijzende zon"). Twee dagen nadat de Tour de France het Koninkrijk verliet, begon ik dan zelf aan mijn "Tour de Londres" ...

Hanwell - Ealing: De eerste etappe is hoofdzakelijk vlak, met niet al te veel verkeer; slechte weg wel, maar dat valt te verwachten voor de rest van de Tour. Vooral veel concurrentie van de Lijnbus-ploeg - het is een beetje haasje-over: ze stoppen veel, maar ze zijn sneller!
Ealing - Acton: De aankomst ligt iets lager dan de start, maar veel merk je daar niet van. De weg ligt iets beter, en de Lijnbus-ploeg laat zich terug-zakken in het peloton. Delvecchio zit comfortabel in de gele trui, en pakt ook heel wat punten in het spurters-klassement.
Acton-Shepherd's Bush: Hier wordt het link - een straffe afdaling (categorie 3) waar de Lijnbus-ploeg komt weer heel sterk opzetten, en nu ook voor het eerst de Vrachtwagen-, Reisbussen- en Taxi-teams. Enorme chaos op Shepherd's Bush Green, waar de ganse karavaan tot stilstand komt. Een gewriemel van jewelste waar Delvecchio straffe toeren moet uithalen om zijn ploeg in de race te houden.
Shepherd's Bush-Notting Hill: De eerste bergrit van deze Tour; drie kilometer steil bergop (ik heb me altijd afgevraagd waar de "Hill" in "Notting Hill" op slaat, als je het metrostation buitenwandelt ziet alles er erg plat uit). Hier wordt het kaf van het koren gescheiden; de bolletjestrui wordt na deze zware beklimming buiten kategorie toegekend aan de bejaarde driewieler van de Ik-Stop-Nie-Voor-Rooi-Lichten-ploeg. Indrukwekkend, spectaculair en niet verwacht.

Hyde Park: Notting Hill buitengegooid draait de ganse karavaan Hyde Park in voor een lange vlakke rit. Traditioneel een vrij relaxte dag voor de renners, die van de kans gebruik maken om hun camera boven te halen om wazige fotootjes te trekken. Waarom is een raadsel.
Capitol Hill & The Mall: de Tour begint hier een beetje op een toeristen-uitstap te lijken, met het passeren van Buckingham Palace, waar de koningin met ontblote borsten op het balkon hartstochtelijk staat te wuiven, met een gigantische valpartij tot gevolg. In mijn fantasie, tenminste. Het gaat vooral bergaf, met idiote snelheden - de Lijnbus-ploeg telt al lang niet meer mee, en de Taxi's en Reisbussen liggen zwaar onder druk. De rit eindigt in chaos op Trafalgar Square, waar de volgwagens niet meer weten welke kant uit, en met de renners mee de finish overrijden.
The Strand & Fleet Street: De laatste rit, een grote bocht om de Thames heen, waar alle ploegen nog een laatste keer alles op alles zetten - zelfs de Lijnbussen doen weer mee met hun Voorbijsteken-En-Dan-Stoppen strategie. De Taxi's spelen het op de man en snijden Delvecchio de pas af bij elk rood licht. Irritant, om het zacht uit te drukken.

De finish bij Blackfriars is uiteraard nooit echt in gevaar voor Delvecchio, die zo een ferme voorsprong uitbouwt in alle klassementen, en de gele trui over zijn kop trekt na een totale tijd van 1 uur en 3 minuten op een afstand van 20.9km.
De organisator, Delvecchio zelf, is uitermate tevreden over het verloop van de Tour, hoewel hij een diskwalificatie en zelfs toekomstige uitsluiting overweegt van de Lijnbussen- en Taxiploegen, wegens "ungentlemanlike behaviour".

PS Alle overeenkomsten of gelijkenissen met echte afstanden, tijden of wielrennerploegen zijn volkomen toevallig en vertolken niet de mening van de auteur (Delvecchio). Wij danken u.

Asklepion

De laatste Griekse dag zaten we al om 7 uur op het zadel, op weg naar het Asklepion, een enorm (klassiek) Grieks tempelcomplex aan de voet van de heuvels centraal op het eiland, waar Hippocrates zijn EHBO toepaste.
Een uurtjes stevig doortrappen en we arriveerden voor de zwerm toeristen die het terrein dagelijks overspoelt. Prachtig. De eerste foto is van het tempeltje van Asklepios, een Griekse god verantwoordelijk voor de gezondheid - deze 30 vierkante meter bracht in de oudheid blijkbaar dagelijks honderden bedevaarders op de been.


Op hetzelfde niveau (het hele complex staat op een helling, vandaar de onderverdeling in 4 verdiepingen) staat de tempel van Apollo, de ietwat beter bekende vader van Asklepios. Niet makkelijk om uit de schaduw te treden natuurlijk, met zo'n ouweheer ...


Die vier niveaus worden onderscheiden door imposante muren. Zoals te zien is op de foto zijn de standbeelden die vroeger de portieken opfleurden iets minder imposant heden ten dage. Degenen die niet zijn weggesleept naar een of ander Londens, Parijs' of New Yorks museum missen een lidmaat of twee en in de meeste gevallen ook een hoofd.


Na lang zoeken eindelijk een plaatje gevonden dat laat zien hoe het er toen uitgezien moet hebben: de tempel gans aan de linkse kant is die van Apollo, die pal in het midden (zonder pilaren, met volle muren) die van Asklepion ... als ik het me goed herinner. Helemaal bovenaan heb je een mooi zicht over het eiland, maar van die grandioze grote tempel blijft zo goed als niks over ....

Halicarnassus (een Dagje Turkije)

Met de hydrofoil (een vliegend schip (da's lichtelijk overdreven, geef ik toe)) zit je op 20 minuten in Turkije, in Bodrum. Deze poetische naam (klinkt als de achterkant van een koe) komt van de Latijnse naam Petrum, voordien beter bekend als Halicarnassus. Inderdaad, de thuishaven van 1 van de klassieke wereldwonderen, het Mausoleum van Mausoleos, een stinkend rijke Perzische satraap uit de 4de eeuw voor Jezus. De kruisvaarders hebben dat prachtig bouwwerk tot op de fundamenten afgebroken en de stenen gebruikt voor hun fort (foto) - alle geluk was het in de naam van god, en niet zomaar voor de gekte!
Prachtig stadje voor de rest, en snikheet, zeker vijf graden warmer dan ons Grieks eiland. Ik vond daar dan niks beters op dan een gloeiend heet stoofpotje te bestellen op een terras (foto).

Daar werd ik van binnen zo warm van dat het buiten wat koeler leek. ERG lekker stoofpotje. Ik vind het prachtig hoe zoveel verhalen in de geschiedenis zo met elkaar verstrengeld zijn en alles zo vlak bijeen. Ottomanen, kruisvaarders, Byzantijnen, Romeinen, Grieken, Perzen; elke straathoek vertelt een andere historie ....

Na al die Griekse gebouwen in Turkije vonden we dan 's avonds bij onze terugkeer in Kos in het centrum een omgebouwde moskee - de wereld op zijn kop, zeg maar ....

Meer van Dattum

Een ander zicht vanop hetzelfde strand (Agios Stefanos). Er ligt daar een eilandje waar je naartoe kan zwemmen. De vorige keer dat ik hier was (2001) heb ik me daar al eens aan gewaagd, en hoe ik dat overleefd heb staat nog steeds ter discussie. Enfin, een mooi zicht in ieder geval.

Kos, Met Heimwee

Kijk, da's dus onbetaalbaar voor mij he (voor MyTravel.com £200 per persoon voor 7 dagen) - Over verlaten Griekse ruines klauteren met geen levende ziel in de buurt, knalblauwe hemel, azuurblauwe zee. That's Life Baby.
Dit is de Agios Stefanos, gebouwd door de Byzantijnen, later door de Ottomanen omgebouwd tot een moskee (of wat had u gedacht! Orthodoxe heidenen!).
Niet op de foto te zien, maar er stond hier een straf windje, met als resultaat alle kleren vol zand ...

Clouds Over London

Vijf minuten geleden straalde de zon nog over the Thames, toen vielen de wolken aan, in formatie - nu hangen de eerste waterstriemen al op de ruit (u weet wel, van die vette druppels uitgesmeerd over vijf centimeter glas), en binnen enkele minuten gaan de sluizen weer open. Storm op komst - belooft weer een toffe rit naar huis te worden straks, aangezien zelfs lichte bewolking schier onoverkomelijk is voor het openbaar transport hier ...

Banksy & de Reactie van de Musea

Al gehoord van Banksy? Is een grafitti kunstenaar die op de meest onmogelijke en vooral illegale plaatsen uitdagende kunstwerken tegen de muur knalt. Uiteraard wordt zoiets in Londen meteen een hype, en die dingen gaan voor fortuinen over de toonbank. Hoe je een stuk muur verkoopt snap ik wel niet. Het hele huis misschien?
De Bond Der Londense Musea (da's een gok, ja) heeft in een reactie overal in Soho klassieke kunstwerken opgehangen als reactie op die hype (Kopies, wel te verstaan) - veronderstelbaar omdat ze in witte paniek uitbarsten bij de gedachte dat alle Japanners nu Banksy willen in plaats van Rembrandt, Van Gogh, en Turner?

Regenweertje

ZO zag Londen er vorige zaterdag uit: De regen stroomde uit de hemel, de straten stonden onder water, en wanhopige toeristen (haha) zwemden paniekerig alle richtingen uit. De rest van Engeland was er nog een stuk erger aan toe - hier overstroomde het tenminste niet. Vandaag is het hier zelfs droog gebleven, hoewel de wolken er niet echt uitzien alsof ze dorst hebben. Onlangs las ik dat de rioleringen hier in Londen nog uit de Victoriaanse tijd stammen, en niet echt voorzien zijn op langdurige regenval - dus we mogen ons binnenkort ook verwachten aan een mooie overstroming. Mijn stulp staat op een heuvel, dus laat maar komen :P

Warmhoudertje

Jawel, ik ben al terug hoor - probleem is dat momenteel moeilijk aan het internet geraak - Ik hoor u denken: "Oe typt ie dit dan?" maar dat doe ik dus op de pc van 't kantoor, en daar kan ik geen foto's op kopieren. Nog even geduld, stay tuned, we zijn zo weer terug - morgen komt mijn nieuwe 3G kaart aan en dan surf ik weer als een Beach Boy!

Out of Office

Dames, Heren,

Ik passeer hier even om u te laten weten dat ik tot volgende donderdag mij in Kos (Griekenland) zal bevinden, en dus weinig tot niks (eerder naar de niks zijde) zal posten op deze blog. Ik dank u hartelijk voor uw medewerking.

Tot ziens,
The Travellin' Man

Vandalisme in Irak

http://www.guardian.co.uk/commentisfree/story/0,,2098272,00.html

Het is triestig. Amerikaanse en Briste troepen, evenals Irakezen zelf, plunderen Irak van zijn archeologische rijkdom ...

Hussaini, het hoofd van de Iraakse Raad voor Antiquiteit en Erfgoed, pleitte onlangs bij het British Museum (het Londonse Louvre) voor hulp na vier jaar roofbouw ...

"Hussaini confirmed a report two years ago by John Curtis, of the British Museum, on America's conversion of Nebuchadnezzar's great city of Babylon into the hanging gardens of Halliburton. This meant a 150-hectare camp for 2,000 troops. In the process the 2,500-year-old brick pavement to the Ishtar Gate was smashed by tanks and the gate itself damaged. The archaeology-rich subsoil was bulldozed to fill sandbags, and large areas covered in compacted gravel for helipads and car parks. Babylon is being rendered archaeologically barren."

Miljaar, Babylon is een van mijn favoriete beschavingen! U weet wel, hangende tuinen, Ishtar poort, en watnogallemaal! Het artikel eindigt:

"If this is Tony Blair's "values war", then language has lost all meaning. British collusion in such destruction is a scandal that will outlive any passing conflict. And we had the cheek to call the Taliban vandals."

Nogmaals, u weet wel, iedereen op zijn paard toen de Taliban de Bamyian beelden in Afghanistan liet ontploffen ... wat de troepen nu in Irak aan het doen zijn, doet dat voorval op een kwajongensstreek lijken ...

IT Projecten Meestal te Laat

http://news.bbc.co.uk/1/hi/business/6720547.stm

Geestig: 4% van alle IT projecten in Belgie is op tijd klaar! Gene vette, durf ik zo stellen, hoewel ik daar natuurlijk niks mee te maken heb. Ik zit in Engeland, en daar zitten we vlotjes aan de 11%. Nog steeds gene vette, maar al een stuk beter in het vel dan de Belgen!
Er is natuurlijk de eeuwenoude Belgische traditie om slecht te scoren op Europese lijstjes, maar ze doen het wel net zo goed als de Kezen. En de Russen, Spanjaarden en Italianen :P
Die Zweden daar in Scandinavie, die doen het best goed met 44% - hoewel dat nog steeds nie de helft is, en dus eigenlijk gewoon vreselijk slecht.
Mijn persoonlijke invalshoek is wel dat het naar mijn ervaring meestal de project planners zijn die er een boeltje van maken, en er onder concurrentiedruk zo'n gespannen deadline van maken dat die gewoon niet haalbaar is. Evengoed de schuld van de klant zelf dus ...

Vroeg of Laat ...

Het moest er van komen: vorige vrijdag is mijn rugzak met laptop en toebehoren gejat in hartje Soho. Wat ik deed met mijn rugzak in Soho vraag je me dan - wel, ik was naar de match gaan zien: Engeland-Brazilie, in een pub genaamd "The Crown and Two Chairmen".
Sommigen onder ons zouden argwanend staan tegenover een pub waar vijf weken voordien mijn maat OOK zijn rugzak was kwijtgeraakt, maar ik niet - uiteraard. Ik dacht dat ik beter wist, en achteraf bekeken was mijn theorie zo gek nog niet: ik was toen een pint gaan drinken met hem na zijn basket-training op een zwoele zaterdagnamiddag. Met andere woorden, de arme zielen die met zijn spullen aan de haal gingen, zijn ongetwijfeld een vreselijke verstikkingsdood gestorven bij het openen van die rugzak. Probleem opgelost, meende ik, daarbij vergetend dat als je het iets nauwlettender berekent, dat waarschijnlijk niet de enige criminelen in Soho waren.
In ieder geval, al de gestolen goederen, op een agenda en een War And Peace van Tolstoj die ik eindelijk na vijf jaar beginnen lezen was (blz. 14) na, behoorden aan mijn werkgever; en hoewel ik me waarlijk slecht voel voor hem, is het dus niet echt mijn probleem. Alles al opnieuw besteld, en een weekje zonder laptop overleven we wel.
Toch vind ik het niet echt leuk hoor, bestolen worden en zo. Geeft me zo'n een beetje een bloeddorstig aggressief gevoel, van "Gotverd*mme, da's van mij, blijf er met je fikken af". Nu, ik ken mezelf wel, tien minuten aanschuiven bij Charing Cross Police Station en de pure onversneden ennui haalt alweer de bovenhand. Ik wil hier weg, ik wil naar huis, laat me gerust. Pah!

Flashback: winter in da UK

De laatste dagen heb ik nogal weinig tijd gehad om nieuwe foto's te trekken, wat vooral te danken is aan mijn losbandige levensstijl, die weinig ruimte laat voor bezinning achter de lens. Het archief in dan maar: Ergens in januari trok L deze foto van Acton, waar we woonden (lees: kampeerden) voor we naar Hanwell verhozen. Me dunkt dat je met een gsm'etje vaak mooiere en spontanere foto's trekt dan met zo'n digitale vleugelpiano.

Eentje om het Af te Leren

Bij zo'n panorama verlaat alle goesting om een Ipod op te zetten mij meteen - gewoon zeelucht opsnuiven, wind luisteren en simpelweg versteld staan van de kleurtjes in de hemel.

Bank Holiday in Lyme Regis

Vooreerst: Een hoop mensen hebben me al gevraagd waarom een bank holiday zo heet, en of dat iets met banken te maken heeft of zo. Wel, oorspronkelijk wel: op de vaste feestdagen (het zijn er een stuk of vijf per jaar) kregen vroeger enkel de bankbedienden vakantie, vandaar de naam. Nu deelt uiteraard iedereen in de pret, zoals ook ondergetekende.
Vorige week donderdag een tent met twee slaapzakken gekocht, zozeer beviel ons het weekendje kamperen in Bath een kleine maand geleden. Auto opgehaald in Heathrow vrijdagavond, en de wolken pakten al samen boven Londen. Waarom check je het weerbericht dan niet, vragen de meer kritische geesten onder ons zich af, maar dat wimpel ik met een air van nonchalance van me af, met het argument dat het ontbreken van voorbereiding enorm bijdraagt aan de leut van het kamperen. Soms.
De dart zat gepind op Lyme Regis, op de zuidkust. Een uurtje of drie rijden op de M4, M25, M3, A303 en A356. Enkele wolkjes, en veel zon. De wind wakkerde stevig aan terwijl we onze tent opstelden, en het werd donker terwijl we de piketten in de grond klopten.

Het gezellige stadje maar in dan, een rustiek haventje waar - zoals de pizzaboer ons in geuren en kleuren vertelde - de hertog van Monmouth landde met zijn leger tijdens de burgeroorlog, om vervolgens vakkundig in mootjes gehakt te worden. Tsja. Lange tijd was het stadje dan de tweede grootste haven van Engeland maar sindsdien is het duidelijk niet meer meegegroeid.
Terug bij de zaak dan: het begon te regenen. Na onze pizza doken we de tent in met een flesje wijn, en we merkten dat vloer niet echt waterpas lag. Gecombineerd met de neerslag was dat dan het begin van een nacht wakker worden van de regen, en bergop kruipen in de slaapzak.
Met een vrolijk humeur plus kramp in de kuiten huppelden we rond de middag naar het strand - "the Jurassic Coast", een geologisch overblijfsel van ERG lang geleden, waar de fossielen op het strand voor het rapen liggen. Een treat voor L, die nogal gek is op zulke dingen. Niks gevonden uiteraard, maar ik merkte plots dat het al een dikke twee uur niet aan het regenen was. Reden genoeg voor het wolkendek om de sluizen weer volledig open te zetten, en voor ons om ons taktisch terug te trekken in de auto. Op naar Portland dan, een eiland met een burcht waar een lange brug naartoe loopt, werd ons verteld. Ik begrijp dat "lang" een niet erg specifiek begrip is, maar een goeie dertig meter vond ik toch niet erg indrukwekkend. Portland zelve ("an independent island community") is een dorp volledig opgetrokken uit grijs beton, met een haventje gebouwd in puur roest, bezaaid met lang overleden vissersboten. De burcht zelve is een huis met kantelen. Triest, om het zacht uit te drukken. En de uitzichten die je hebt van de hoogste punten van het eiland moeten inderdaad episch zijn, als je verder kan zien dan de honderd meter die de regen en mist ons toestond.

Hoe de Italiaan uit Lecce, waar we 's avonds verzeild geraakten, het ooit in zijn hoofd gehaald heeft om zijn land te verlaten en zich hier te vestigen zal ik niet snel begrijpen, maar voor ons was het een godgeschenk: fantastich eten, met bij elke gang een uitleg over bereidingswijze. Ik heb me in lange tijd niet zo volgevreten. Anekdote: zijn neef zat in de shift die verongelukte bij de mijnramp in Marcinelles (Henegouwen) in 1956, maar hij had de dag ervoor van shift veranderd ... Vier van zijn kameraden, allemaal uit hetzelfde dorp, hadden minder geluk, en hebben het niet overleefd.
Het regende uiteraard nog steeds toen we om elf uur de keet afsloten, dus de rest van onze zondagavond brachten we in de auto door, met een muziekje begeleid door het gerakketak van de regen op het dak - en later op het tentzeil. Natuurlijk stopte die regen om vijf voor negen in de ochtend, zodat we onze tent netjes konden opvouwen om naar huis te rijden. Ooit moet ik het Lot zwaar beledigd hebben .... sorry?

Al bij al een heel leuk Bank Holiday weekend, maar ik hoop dat we met het weer toch ietsje meer sjaans hebben in Griekenland, binnen enkele weken ....

FILM: An Inconvenient Truth

Hoewel ik normaal erg makkelijk ben in het als zoete pap naar binnen spelen van onheils- tijdingen, vond ik "An Inconvenient Truth" van Al Gore er toch zwaar naast. Niks nieuws onder de (kankerverwekkende) zon, echt ALLES wat ie vertelde had ik al gehoord. Behalve dan de fragmenten over zijn eigen leven. Hoe zijn zoontje bijna gestorven was, hoe dat hem deed nadenken over het leven, over zijn campagne als kandidaat voor het presidentschap, enzovoort. Sorry, maar dat doet me echt niks. Als ik had willen weten wat voor een kanjer Al Gore echt is, had ik wel een film genaamd "Al, the Real Story" gehuurd ... na mislukte presidentskandidaat, nu mislukte onheilsprofeet ...

Klimaatopwarming .... op Kantoor

POKKEwarm is het hier. Dat krijg je natuurlijk als je duizend ITers op een kantoor ter grootte van een toilet steekt. Die airo werkt langs geen kanten, en het is nog nie eens warm buiten (20graden?). Maar geen nood, een oplossing is makkelijk gevonden: we zetten gewoon op elke tafel een windmolen die de hete lucht wat in alle richtingen rondblaast en iedereen van die opgezwollen ogen en droge keel aansmeert. Wat een verbetering. De ramen mogen uiteraard niet open, want da's tegen de Health & Security Policy, die ik niet zonder reden met hoofdletters schrijf. Het lijkt me eerder een health issue als we die rotramen NIET openzetten.

Wolfie Ligt Eruit!

Het is eindelijk zover, de wereldbank heeft Paul Wolfowitz eindelijk buiten gekregen. Hallelujah! Ik heb nog wel gelezen op de Guardian website dat hij vertrekt op 1 juni, wat nu juist de dag is dat hij twee jaar voor de wereldbank gewerkt heeft. Zijn contract, toevallig, stipuleert dat hij recht heeft op 400000$ na twee jaar dienst. En da's nog nie eens de gouden handdruk die hij gaat krijgen, naar verluidt een volledig jaarsalaris. Ronduit belachelijk ...

Stonehenge

Ik was er al een keertje geweest, maar het is echt wel mooi; zeker als het weer wat bewolkt is en het vooral hard waait. Je kan je alleen maar inbeelden hoe het geweest moet zijn voor die prehistorische culturen die zulke menhirs rondsleepten. Net ietsje anders dan mijn weekendje uit, veronderstel ik.

Iedereen denkt natuurlijk dat het Kelten waren die op bevel van druiden dit imposant bouwwerk neerpootten, maar in 3200 vC waren er hier nog geen Kelten. Drie volkeren werkten eraan; de Windmolen Heuvelcultuur, de Klokbekercultuur, en de Wessex stam. Wat er nu nog van overblijft is een detail van de oorspronkelijke gigantische bouwwerken, uitgespreid over een oppervlakte groter dan een voetbalstadion ... allez naa seg.

Madeliefjes

Zondag een wandelingetje gemaakt in Regent's Park. Madeliefjes in bloei, en de gazon bijna onzichtbaar ...

Basic Math

Ik heb nooit bekend gestaan om mijn mathematisch genie, maar de volgende som (zie foto, recht van de tv) meende ik toch aan te kunnen. Met respect voor de volgorde der bewerkingen meende ik dat 5*15 dus 75 is, en 35 * 5 op 175 uitkomt. 50 + 75 + 175 = 300. Klopt? Neen, niet volgens FTN (onderdeel van ITV). Niet dat ik gebeld heb, maar toen de eerste beller 9240 zei, dacht ik, effe blijven hangen om te zien hoe lang het duurt eer iemand dat juist krijgt. De vierde beller of zo verloste me dan eindelijk met het antwoord: "300". De vrolijke teen op de foto repliceerde echter met "that's not the correct answer - who's the next caller?"

WADDE?

Slechts na vijf keer het goede antwoord gehoord te hebben (telkens afgewezen) geloofde ik mijn oren. Ik rekende het na op mijn rekenmasjien, en bleef dan verweesd naar het scherm staren in de hoop dat die gast dan het "correcte" antwoord zou geven. Dat kwam echter niet. Ik heb meer dan een uur blijven kijken, tot een uur of twee in de ochtend. Caramba!

A Good Reminder

http://news.yahoo.com/s/ap/20070501/ap_on_sc/climate_melting_arctic_2

In het kort gaat het erom dat een nieuwe studie aantoont dat het ijs aan de Noordpool drie keer sneller smelt dan verwacht. Ik vond de laconieke commentaar van een van de wetenschappers in het artikel wel raak:

Gavin Schmidt, a climate researcher at the Goddard Institute for Space Studies who wasn't involved in the study, said the study is "a good reminder that uncertainty in model projections cuts both ways."

Met andere woorden (Nederlandse, meerbepaald): Alle idioten die constant roepen dat de voorspellingen van wetenschappers zo onnauwkeurig zijn en dat ze dus overdrijven, hebben slechts gedeeltelijk gelijk - ze zijn inderdaad nogal onnauwkeurig, maar het zou wel eens kunnen dat het nog veel erger is dan gedacht ...

Met de Gepensioneerden Bond op Gort

Ik kom elke dag voorbij Paddington, op weg naar mijn uitermate interessante job, waar ik nu even niet dieper op inga. Een station is een station, dus daar valt door de band niet zoveel te beleven, tenzij je tienduizend mensen die kriskras elkaar voor de voeten lopen in de vier windrichtingen opwindend vindt.
't Is er natuurlijk een stuk rustiger door het weekend heen, maar nog steeds, moet ik toegeven, heeft het dan geen speciale aantrekkingskracht. Ik herhaal, het is een station.
Ik was dan ook prettig verrast toen ik merkte dat een stel Londense oudjes klaarblijkelijk onlangs de handen in elkaar geslagen hebben en er nu wekelijks optreden met hun fanfare. Constant overstemd door sjierpende treinen en metalen omroepstemmen, spelen die onverstoorbaar hun "God Save the Queen". Ik kreeg er waarlijk de tranen van in de ogen - op een spiritueel niveau, tenminste.

Humor in de Metro

Deze creatieve geest had blijkbaar iets op de muur geklad, waarna de metro- autoriteiten het in het zwart overschilderd hadden. De op zijn teen getrapte vandaal schreef er dan naderhand bij "This is more ugly than my original message", wat een brede grijns aan mijn bakkes ontlokte.